1.1. Tijd

Ik weet niet precies hoe oud ik ben. Ik weet alleen dat ik oud ben. Ik zie het aan mijn handen, aan mijn kromme vingers, de bruine rimpelige huid en de donkere vlekken op de rug van mijn hand, en het gebleekte eelt in de palmen. Ik strek mijn vingers zo ver ik kan, ze blijven krom. Ze zijn sterk genoeg om een kom soep vast te houden en een stuk brood af te scheuren. Ze zijn te zwak geworden om stenen te rapen en een muur te stapelen.

Vanwaar ik zit, op de bank die ik lang geleden met eigen handen gezaagd en ineengezet heb, zie ik de mannen bezig. Ze brengen keien aan. Ze maken drie heuvels, met kleine, grotere en grote stenen. De platte stenen worden apart gelegd. Voor later, voor het dak.

Een man legt een rij stenen naast elkaar, de anderen kijken toe. De noordelijke muur groeit. De kerk zal naar het zuiden kijken, zoals alle huizen hier.

Ook mijn huis kijkt naar het zuiden. Ik heb er indertijd niet eens bij nagedacht. Er was op deze plek al eens een huis geweest dat ook naar het zuiden keek. Het was een eenvoudig vierkant met een opening naar de zon en achteraan een beroete hoek waar wellicht een haard was geweest. Er was nog slechts een lage muur van overgebleven, drie rijen stenen. Daarop heb ik verder gebouwd.

Dat is wat zij ook doen, die mannen. Ik ken ze niet. Het zijn zonen van mannen die ik gekend heb, maar met hen spreek ik niet. Zij komen niet naar ons huis, wij gaan niet naar hun huizen. Alleen als er iemand gestorven is. Dan komen ze allemaal, de mannen, de vrouwen, de kinderen. Het kunnen er twintig, dertig of misschien wel veertig zijn. Ze komen de dode groeten. De vrouwen en kinderen gaan stil weer naar huis. De mannen blijven om te waken.

Mijn vrouw weet hoe het gaat. We hoeven er niet over te spreken.

Soms, als ze klaar is met haar bezigheden, komt ze naast me zitten en kijkt ze samen met mij naar de bedrijvigheid rond de grondvesten van de kerk. Het begint meestal ’s avonds, als het andere werk gedaan is. Ze gaan door tot het donker. Dan gaan zij, en ook wij, naar binnen. Wij eten tijmsoep en gaan dan slapen.

Meestal staat mijn vrouw na een uur weer op. Ze denkt dan dat ik slaap. Dan gaat ze op een stoel bij de smeulende haard zitten. Ze borstelt haar lange haar. Als het los hangt, reikt het tot haar knieën. Niemand heeft dat ooit gezien. Toen we trouwden kwam het amper tot haar schouders. Ik lig stil op mijn rug en sla haar gade. Haar haar heeft de kleur van gevallen eikenbladeren. Ze borstelt het tot het glanst. Dan vlecht ze het in een dikke vlecht op haar rug, of soms in twee vlechten die ze over haar schouders legt. Overdag draagt ze een chignon. Met haar ellebogen in de lucht laat ze ‘s morgens de strengen door haar handen glijden, en zet ze vast met vier of vijf haarkammen.

Ik kijk vaak naar haar. Naar haar lichte, nog frisse huid, haar neergeslagen ogen als ze een scheur in een hemd verstelt. Naar haar mond, en de spelden die ze losjes tussen haar lippen houdt. Elke keer verwonder ik me erover hoe de tijd een wond geneest, een litteken haast doet verdwijnen.

Ze slaat haar ogen op en kijkt me vragend aan. Ze plukt de spelden van haar onderlip.

‘Is er iets?’ vraagt ze.

Ik schud mijn hoofd. Ik wil haar meenemen. Of toch op zijn minst, de herinnering aan haar zachte gezicht. Ook dat hoef ik haar niet te zeggen. Ze weet het. Ze laat zich door mij bekijken. Ze gunt mij haar aanblik, zoals zij mij het meest verse brood en de malste stukjes vlees geeft. Zoals ze de kussens in de leunstoel schikt. Zoals ze ervoor zorgt dat al mijn kleren gewassen, gestreken en versteld zijn. Alsof ik op reis ga.

20190404_104911

 

2 gedachten over “1.1. Tijd”

    1. Dank je wel, Haaike. Dit betekent wel wat voor mij. Want ik hou erg veel van dit verhaal, maar ik heb nog twijfels over het begin, en over het hele eerste deel. Fijn dat je die twijfels al wat wegneemt. En veel leesplezier!

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s