1.16. Lakens

De beddenbak was snel klaar. Tenminste, de constructie was af. Daarna begon ik te vijlen en te schuren aan de randen tot het hout glad was en de hoeken afgerond waren. Ik deed er weken over. En terwijl ik werkte, dacht ik aan Camille en bedacht ik hoe ik het zou aanpakken, wat het beste tijdstip zou zijn en wat ik precies zou vragen. En hoe langer ik erover nadacht, hoe nerveuzer ik werd.

Berthe had nog gezegd dat ik niet te lang mocht wachten.

‘Zo’n mooie vrouw,’ zei ze, ‘die ook nog zelf de kost verdient. Ze zou wel eens sneller dan verwacht iemand anders kunnen vinden. Wie weet een weduwnaar uit een ander dorp of uit de stad. Ze kan lezen en schrijven, er worden wel eens verlovingen aangegaan per correspondentie, wist je dat?’

Berthes betoog maakte me nog zenuwachtiger, vooral wat ze zei over dat lezen en schrijven, en in plaats van me te haasten, bleef ik het aanzoek uitstellen. Ik wist zelfs helemaal niet zeker of ik wel een aanzoek wilde doen. Ik liep rond mijn huis en vroeg me af hoe ik het kon vergroten. Kon ik er een kamer naast bouwen? Of zou ik het dak openwerken?

En wat als ze niet naar de berg wilde komen? Zou ik dan weer in het dorp moeten gaan wonen? Een herder in dienst nemen? Dat was niets voor mij. Mensen in dienst nemen was iets voor Julien. Ik wilde het liefst mijn eigen baas zijn en zeker geen baas over iemand anders zijn.

Als ik geen lakens had besteld zou ik misschien helemaal niet meer naar Camille zijn gegaan, maar ik had ze besteld en een voorschot betaald en uit goed fatsoen ging ik ze na een half jaar uitstel toch afhalen.

Tijdens de weg erheen, de weg over de kam die ik intussen al zovele keren gelopen had, liep ik als een dwaas over het verharde pad. Ik zou de lakens afhalen en betalen, en daarmee uit. Maar bij haar deur aangekomen trilde ik zo hevig dat ik veel te lang belde. Ze leek niet verbaasd en ze vroeg niet waarom ik zolang had gewacht. Ze ging me voor naar de kamer. Het kleinste kind zat op de grond op een deken, de andere kinderen zag ik niet. Anders dan zijn zusjes, die het lichtbruine haar van hun moeder hadden, had dit jongetje gitzwart haar. Hij leek op zijn vader.

Ik hurkte bij hem neer.

‘Hij heet Augustin,’ zei Camille, ‘Augustin-Baptiste’. Ze zuchtte.

Het pak lakens lag klaar op de commode. Ze liet me de stof zien en de zomen. Het zag er netjes uit, eenvoudig, geen kant of geborduurde boord. Ze nam de stof in haar handen en gaf er korte rukjes aan.

‘Het is een goede kwaliteit lijnwaad die levenslang meegaat,’ zei ze.

Ik legde het geld op de tafel en omdat mijn knieën knikten ging ik ongevraagd op een stoel zitten. Ze keek me onderzoekend aan en vroeg of ik soms wat water wilde. Ik schudde mijn hoofd.

‘Ik vroeg me af,’ zei ik ‘of je aan hertrouwen denkt. En … of je dan misschien met mij zou willen trouwen.’

Ze keek me met grote ogen aan. Zoals ze daar stond, viel het me plots op hoe mooi ze was. En mijn vraag leek me de belachelijkste vraag ooit gesteld. Ik kreeg er onmiddellijk spijt van.

Toen zei ze ‘Nee,’ en daarna nog eens ‘Nee’. Ze zonk op haar beurt op een stoel. We keken elkaar een paar ogenblikken aan en toen lachte ze. Het was een warme, vriendelijke lach, maar het was nee. En ik lachte ook, van pure opluchting. Het was nee en dat was het beste antwoord.

Met het pak lakens onder mijn arm klom ik de berg op. Op de kam bleef ik staan. Ik klom op de rots. Het was helder weer en de horizon glinsterde. Ik voelde me opgelucht en blij. En ik nam me voor om nooit meer iets te doen om anderen ter wille te zijn. Zelfs niet voor Julien en Berthe. Ik voelde me merkwaardig licht en toch voelde ik de grond onder mijn voeten. Ik sprong van de rots en liep naar huis.

Naamloos_panorama1

Foto: Jan Van den Hove

 

2 gedachten over “1.16. Lakens”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s