1.21. Duifje

Colombe, mijn duifje, zit naast mij op de bank. Er is geen beweging daar wat lager. Vanavond wordt er niet aan de kerk gewerkt. Er waait een zachte, lauwe wind. Hij  brengt stof mee, fijn zand. Ik vraag me dan telkens weer af waar dat vandaan komt. Waar heeft dat zand gelegen voor het door de wind opgetild en meegevoerd werd?

Ik wil met mijn vrouw spreken, maar we zijn het niet gewend. We spreken wel over alledaagse dingen, over de wind en de droogte van de laatste weken, over de schapen en de kippen, over de werkzaamheden aan de kerk. Maar er is iets dat ik haar moet vragen. Het ligt op mijn tong, en het maakt me nerveus.

Ik neem haar hand. Ik blijf voor me uitkijken terwijl ik het vraag. Ik durf haar niet aan te kijken.

Of ze mij wil vergeven.

Ze trekt haar hand los en ik zie haar vingers naar haar mond gaan. Ik ken het gebaar. Ze betast met haar vingertoppen het litteken in haar gezicht. Het is nu veel minder zichtbaar dan vroeger. De geul die van haar mond naast haar neus loopt was in het begin rood en opvallend. Nu is het een witte streep die doorloopt over haar lip, waardoor haar mondhoek wat schuin trekt.

‘Er is niets te vergeven,’ zegt ze, ‘het was niet jouw schuld, het was een ongeluk.’

Ik haal diep adem.

‘Dat niet,’ zeg ik, ‘dat heb je mij vergeven, dat weet ik. Het was toch wel mijn schuld, maar het was ook een ongeluk. Maar ik weet dat je het mij nooit kwalijk hebt genomen. Je zei tegen iedereen dat het een ongeluk was geweest.’

Ik zie haar vanuit mijn ooghoeken instemmend knikken.

‘Maar dat andere,’ zeg ik dan.

Ik merk dat ze niet weet waarover ik het heb. Het kan niet zijn dat ze het vergeten is. Misschien heeft ze het opgeborgen. Zoals ik ook dingen verstop in een verre uithoek van mijn geheugen. Wat mijn vader en mijn broers mij hebben aangedaan, kon ik daar achterlaten. Wat ik zelf heb gedaan, heb ik proberen te vergeten. Maar de laatste tijd komt het meer en meer in mijn gedachten. Het is iets dat ik niet mee wil nemen.

Het komt door de pater. Nadat hij me de laatste keer onderzocht had, vroeg hij of ik wilde biechten. Hij zei dat mijn hart erg zwak was en dat ik beter de dingen regelde voor het te laat was.

Ik zei dat ik niets te biechten had. Hij schudde zijn hoofd.

‘Als je tegen mij je biecht niet wilt spreken, doe het dan tegen je vrouw of tegen iemand anders. Desnoods tegen de hond of tegen een stoel.’

Sindsdien houdt het mij bezig.

‘Dat andere,’ zeg ik weer, ‘dat van ons huwelijk.’

Ze zegt niets en dus ga ik verder.

‘Dat ik je, nadat we van de inzegening in de priorij kwamen, onderweg gedwongen heb. Dat ik niet eens kon wachten tot we thuis waren. En de dagen daarna, toen ik dacht het normaal was dat een vrouw tegenspartelde.’

Colombe staat recht en gaat zonder iets te zeggen naar binnen. Zoals ik gevreesd had, heb ik haar overstuur gemaakt. We hebben er nooit over gepraat, ook niet toen het later goed met ons kwam. We hebben nooit meer gesproken over die eerste weken die voor haar ellendig moeten zijn geweest. Dat we toen nog vreemden waren. Dat ik dom, onhandig en ruw met haar ben geweest. Het verbaast me nog steeds dat ze toen niet is weggelopen.

‘Toen je een paar weken na ons trouwen, je familie ging bezoeken en ik niet mee kon gaan omdat de eerste ooien van de kudde begonnen te lammeren, was ik bang dat je niet zou terugkeren. Maar je kwam terug. Ik zat hier op de bank te wachten en ik zag je in de verte het pad afdalen. Ik zag dat jij het was, aan je witte mutsje en je wijde zwarte rok.’

Ik weet niet of ze me hoort. Het is stil daarbinnen.

Nu wacht ik ook op haar, maar ze komt niet meer naar buiten. Ze komt me niet halen zoals ze dat de laatste tijd elke avond doet. Als ik naar binnen ga, zie ik dat ze al in de alkoof ligt. Ze helpt me niet in bed vanavond. Ik trek zelf mijn kleren uit en doe een nachthemd aan. Ik kan nog alles, maar het gaat moeizaam en het is zoveel fijner als zij me helpt.

 

20190410_120747

2 gedachten over “1.21. Duifje”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s