2.6. Verlangen

Hoe onnozel was ik. Mijn dromen werden zo sterk dat ze zich langs mijn mond een weg naar buiten zochten. En toen ik op een dag met Amparo begon over de praktische nadelen van het wonen in het gehucht op de berg, werd ze woedend.

‘Het is niet omdat hier een verhaaltje de ronde doet, dat jij dat waar moet maken,’ zei ze. ‘Je bent een vrij mens, niemand verplicht je om met hem te trouwen.’ Het was duidelijk dat zij dat zeker niet zou doen. Al dacht ik soms dat hij een voorkeur voor haar zou hebben. Ze was veel sterker dan ik, veel meer geschikt als herdersvrouw.

‘Maar misschien wil ik dat wel,’ bracht ik in.

‘Wat? Ben je helemaal gek?’ Ze sprong op en begon heen en weer te lopen in de kamer.

‘Dat kan toch niet? Die man is oud! Hij is geschift! Hij beloert ons al van toen we klein waren!’  Ze raasde en ze sloeg met haar vlakke hand op de tafel bij elke zin.

Ik stond recht en ging naar huis. We zagen elkaar een hele week niet. Ik durfde aan mijn moeder niet te vertellen waarover onze ruzie ging.

We legden het bij, ook al spraken we de dingen niet echt door.  Ik ging naar de bakkerij en bleef bij Amparo in de achterkeuken terwijl ze aan het kneden was. Ze had haar mouwen opgestroopt en ging tekeer met het deeg alsof haar leven ervan afhing. Ze pakte de massa op en sloeg die op het kneedblok. Ik zat erbij en rolde een sliertje deeg tussen mijn handen. Toen ze na een halfuur nog niets gezegd had, begon ik te huilen.

‘Hou nu maar op,’ zei ze , ‘het is al goed.’ Ze trok me recht en gaf me de twee kussen die ze me bij het binnenkomen niet had willen geven. Ik sloeg mijn armen rond haar nek en trok haar tegen me aan. Ze bleef wat stijf staan. Ik voelde haar schouders en armen, de spieren in haar nek. Ik had haar nog dichter tegen me aan willen trekken, haar armen rond mij. Ik voelde haar bovenlichaam, de warmte daarvan. Ik rook haar. Ze rook naar houtvuur en deeg en naar nog iets anders, iets van haar. Naar Amparo. Ik voelde haar borsten tegen de mijne. Ze waren harder, ronder dan mijn zachte heuveltjes. Ik wilde haar blijven vasthouden, maar ze maakte zich los.

‘Laten we koffie drinken,’ zei ze. Op een weekdag koffie zetten, zomaar overdag, het was ongewoon. Ze maalde de bonen en tapte heet water uit het reservoir van de oven.

De koffie rook heerlijk en smaakte sterker dan de koffie bij ons thuis. Haar moeder kwam erbij zitten en ik nam me voor om nooit meer iets over de herder te zeggen.

Ik zei er niets meer over. Ook al kwam hij nu vaker naar het dorp. Hij kwam soms zijn vader bezoeken die ziek was en niet lang meer te leven had. Zoals gewoonlijk ging hij eerst bij Amparo’s vader langs om zich te laten scheren. Zijn baard was minder lang als hij daar aankwam, omdat hij vaker kwam. Hij kwam soms ook naar mijn moeder. Meestal voor een kleinigheid, maar hij liet ook een broek en een vest maken, die hij op de begrafenis van zijn vader droeg. Niet dat daar veel volk was, zijn broers en nog wat buren, zei mijn moeder, die er ook naartoe was gegaan.

Ik was thuisgebleven. Al had ik willen gaan. Ik keek er naar uit om hem te zien. En ik voelde zelfs een verlangen om hem te voelen. Na de omhelzing met Amparo, dacht ik meer en meer aan trouwen. Ik dacht aan mijn ouders, aan hun omhelzingen, aan hun lachen naar elkaar, de aanrakingen tussen hun handen. Ik miste mijn vader, ik miste het om hen samen te zien, ik miste zijn armen. Mijn lichaam wilde omhelsd en gekoesterd worden. Mijn huid tintelde van verlangen.

 

20190429_174000

 

2 gedachten over “2.6. Verlangen”

  1. Ben weer helemaal bij. Sfeer en setting mooi beschreven, genoeg spanning, het gaat je goed af. Ben wat jaloers op de regelmaat van schrijven en publiceren. Oh ja, en die foto’s erbij vind ik ook heel geslaagd.

    Like

    1. Dank je wel, Ingrid. Aan de gang blijven is belangrijk, maar dit verhaal had ik al in de lade liggen. Ondertussen kan ik wat nadenken over het vervolg van Chris! Heel fijn dat je weer meeleest!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s