2.20. Moeder

Net als gisteren is het huis vol. Vandaag met mijn familie die zich verzamelt rond mijn moeder. De mannen van het dorp komen de kist halen. Hun vrouwen staan buiten voor het huis. Ze nemen hem mee. Ik word geacht thuis te blijven. Mijn moeder blijft bij mij. Ik zou liever hebben dat ze meeging met de stoet, dat ik even alleen kon zijn, maar ik durf niet aan te dringen.

De stoet van in het zwart geklede mannen, vrouwen en kinderen zet zich in beweging. Vanaf de open deur volg ik de zwarte achterhoofden. Iedereen in dit gehucht heeft dik zwart glanzend haar, zoals Amparo. De hoofden van Delphine en Marie vallen op daartussen. Wij hebben het lichtbruine haar van onze moeder. Ze nemen de weg van ons huis naar het kerkje. Het is nog niet klaar, er zit nog geen dak op. Daarom zullen ze meteen naar het kerkhof gaan. Zoals Michel zei: ‘Het is niet ver’. Ik volg de stoet met mijn ogen tot aan de poort van het kerkhof. Dan ga ik naar binnen.

Mijn moeder zit nog steeds op de stoel met de hoge rugleuning. Ik bied haar koffie aan uit de kan die ik op het kleine houtskoolfornuis heb warm gehouden. Ik snijd wat brood in reepjes en zet een kommetje olijfolie en een potje zout op tafel. Ik eet omdat ik niet weet wat te zeggen. Omdat ik liever alleen zou zijn. Het is mijn moeder die de stilte doorbreekt.

‘Nu kun je naar huis komen,’ zegt ze. ‘Delphine en André kunnen in het huis van zijn ouders gaan wonen. En jij bij mij.’

‘De kudde,’ zeg ik, uit gewoonte zo weinig mogelijk woorden te gebruiken.

‘Die kun je verkopen.’

‘Het huis,’ zeg ik dan.

‘Ook,’ antwoordt ze.

‘Ik denk het niet,’ zeg ik dan.

Meer wordt er niet over gezegd. Ik negeer haar verongelijkte blik. De verwijdering die er al was, zal alleen nog groter worden. Maar mijn besluit staat vast: ik blijf hier.

De laatste keer dat ze me aanbood om bij haar te komen wonen, was toen Delphine bevallen was van haar derde kind. Het was duidelijk dat ik geen kinderen zou krijgen, Michel en ik waren al een paar jaar getrouwd.

Ik kon mijn verdriet en mijn jaloezie moeilijk verhullen. Ik deed mijn best om belangstelling te tonen, maar ik kon de kinderen, en al de aandacht die ze kregen, bijna niet verdragen.

‘Mijn dochter,’ begon ze die dag, op een stijve manier die niets goeds voorspelde, ‘je kunt hier bij ons komen wonen en de kinderen van Delphine mee opvoeden.’ Ik deed eerst of ik haar niet hoorde.

Toen zei ze direct en eenvoudig: ‘Ga bij hem weg.’ Haar woorden waren als een wespensteek. Ik sprong recht en begon in de kamer rond te lopen.

‘Waarom zou ik bij hem weggaan?’ riep ik uit.

‘Je kunt nog kinderen krijgen, met een andere man,’ zei mijn moeder. Ik staarde haar ongelovig aan.

‘Mama,’ zei ik, ‘kijk naar mij!’ Ik ging voor haar staan. We waren toen nog even groot.

‘Kijk naar mij!’ Ik wees naar mijn litteken, naar mijn scheve mond. Ik trok hem zelfs open om haar haar het donkere gat te tonen waar eens een rij mooie witte tanden was geweest.  ‘Welke man zal mij willen?’

Plots werd ik nog bozer omdat ik besefte dat ik meegegaan was in haar redenering.

‘Ik wil niet eens een andere man,’ schreeuwde ik, ‘ik heb het goed bij Michel!’

En het was waar. Ik had het goed bij hem. Er waren dingen die ik haar niet kon vertellen, maar ik vertelde wel dat Michel na het ongeluk voor mij zorgde. De eerste dagen had hij mij verpleegd. Hij was verschillende keren naar de priorij geweest om advies te vragen. Ze hadden hem gedroogde kruiden meegegeven. Daarvan trok hij thee die hij me lauw liet drinken. Ze hadden hem geleerd om weegbreeblaadjes te plukken, ze te kneuzen in een mortier en op mijn wond te leggen. Hij had elke avond saliemelk gemaakt. Hij had zachte kaas gemaakt, tijmsoep gekookt, eieren geroerd, aardappelen geprakt met vogelmuur of spinazie en olijfolie. Wekenlang had hij erop toegezien dat ik at en dat ik goed at.

 

DSCN5141

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s