2.37. Bril

Nu het schrijven beter gaat, nu ik meer woorden heb, gaan mijn ogen achteruit. De monnik van de bibliotheek heeft me een rond glas gegeven waarmee het lezen beter gaat, maar bij het schrijven is het onhandig. Ik heb een nieuwe pen en zwartere inkt gekocht en ik schrijf grote letters. Hij zegt dat er in het hoofdklooster een broeder is die een lorgnet voor me kan maken. Maar dan moet ik daarheen gaan. Misschien kan ik een keer met de prior meerijden. Hij zal het vragen.

Hij heeft me een nieuw boek gegeven. Het vorige is nog niet uit. Ik lees langzaam. Elke dag een klein stukje. Sommige woorden schrijf ik over in mijn schrift.

Er zijn woorden die mooier klinken dan andere.

Er zijn woorden die prettiger schrijven dan andere. Zoals Amparo. Amparo.

Hij zegt dat ik die boeken mag houden. Ze horen niet thuis in de kloosterbibliotheek.

‘Ze zijn niet vroom genoeg’, zegt hij als ik vraag waarom ze daar niet horen.

‘Maar verder niet slecht,’ zegt hij nog.

Het zijn verhalen over gewone mensen, die toch wat ongewoon zijn. Ik durf er niet veel over te zeggen want ik heb nog maar weinig boeken gelezen.

 

 

Mijn lieve Amparo

Morgen reis ik mee met de prior. Het is een halve dag rijden. Tegen de middag komen we aan in het klooster. Ik zal er eten krijgen en een kamer voor een nacht. De dag daarna komen we terug. Er is een broeder die een lorgnet voor mij kan maken. Met die glazen zal ik beter kunnen schrijven en misschien ook weer kunnen verstellen.

Ik had al berust in het niet meer kunnen naaien. Maar niet meer kunnen lezen en schrijven zou ik erger vinden.

Mijn handen trillen. Ik weet nu al dat ik weinig zal slapen vannacht. De reis maakt me nerveus. Die lange rit, dat grote klooster, die geestelijken. Broeder Benoit heeft gezegd dat ik er naar de kerk moet gaan. Niet alleen voor de diensten, maar om het marmer te bekijken. Hij zegt dat de steenhouwerij mooi werk levert. De meester zelf heeft een paar mooie stukken gemaakt. De binnenplaats is omringd met bijzondere zuilen met kapitelen waarin bloemen en dieren zijn verwerkt.

Het klooster ligt niet zo ver van de marmergroeve. Ook dat maakt me nerveus. Stel dat ik Vincent nog eens ontmoet. Zal hij me iets meer kunnen vertellen? Misschien heeft hij wel nieuws van je gehad.

Ik weet het, het is te belachelijk om daaraan te denken. Maar alles wat in jouw richting wijst, geeft me weer even hoop. Even maar, want ik begin te denken dat ik maar beter kan berusten. Zoals ik moet aanvaarden dat ik geen fijn borduurwerk meer kan doen. Dat ik sneller moe word, dat ik de kudde soms niet kan bijhouden als we de berg op gaan, dat mijn rug en mijn knieën pijn doen als ik naar het dal ben geweest.

Mijn moeder is op tweede kerstdag overleden. Ze is uitgegaan als een kaarsje, zegt Delphine. Zoals Michel, heb ik gezegd. Maar ze ging er niet op in. Ik denk nog aan Michel, aan het uitgaan van zijn kaarsje. En ik vraag me soms af wanneer het mijn beurt zal zijn. Zal er iemand bij mij zijn? Ik vind het niet erg om alleen te leven, maar ik hoop toch dat iemand mijn hand vasthoudt als mijn tijd gekomen is.

Ik heb de dag van het overlijden van mijn moeder in het schrift geschreven. En ik heb alle data nog eens nagekeken. Over een paar dagen worden wij 55 jaar. Jij en ik. Dat we op dezelfde dag geboren zijn! Het kan toch niet dat we elkaar nooit meer zien? Ik zal die dag nog meer aan jou denken dan op andere dagen.

Want ik denk elke dag aan jou, mijn liefste, mijn lieve Amparo.

Je Colombe

 

 

Broeder Benoit zet het lorgnet op mijn neus. Het is geen lorgnet, het is een bril, zegt hij. De glazen worden bij elkaar gehouden door een ijzeren geraamte en er zijn pootjes aan die ik achter mijn oren kan leggen. Als ik opkijk met dat ding op mijn neus zie ik wazig. Maar als ik naar mijn handen kijk, lijkt het beeld scherper.

Hij geeft me een krant. Ik lees een paar woorden. Ja, het gaat wat beter zo, al zal het toch wennen worden. Hij bladert de krant open en legt ze op de leestafel.

Hij wijst naar twee prenten. ‘Kijk’, zegt hij, ‘dat is de schrijfster van het boek dat ik je heb gegeven.’

‘Schrijfster?’, zeg ik verwonderd. Ik dacht dat het een man was. Hij heet Georges.

‘Dat is een andere naam die ze gebruikt, als schrijfster.’

Op de ene prent zie ik een vrouw met een dikke haardos, donkere krullen die los op haar schouders hangen. Ze kijkt somber en wat zelfingenomen, vind ik. Of komt het door haar vooruitstekende onderlip? Ik voel aan mijn litteken. Ik heb dunne lippen. Mijn ene mondhoek trekt wat omhoog. Ik vraag me af hoe ik eruit zou zien in een portret.

Op de tweede prent staat dezelfde vrouw, nu kleiner en in volle lengte. Ze wandelt gearmd met een man. Ze draagt een hoed en een elegant, getailleerd jasje met uitwaaierende panden en daaronder geen rok maar een broek.

Ik schrik ervan. Is dit de vrouw die zo ontroerend schrijft over een tweeling die van elkaar gescheiden wordt?

Ik durf het niet aan de broeder te zeggen, maar ik heb het boek opzij moeten leggen. Het maakte mij van streek.

De portretten maken mij ook van streek. Ik weet niet wat ik ervan moet denken. Ik besef plots dat de wereld oneindig groot is. Dat de wereld niet ophoudt bij de grens met Spanje en zelfs niet bij de zee. Dat er grote steden zijn, veel groter dan het stadje hier, groter dan Perpignan, waar we van trein moesten wisselen.

Dat daar mensen wonen die boeken schrijven en kranten maken. De monnik zegt dat in Parijs de straten ’s nachts verlicht zijn met lantaarns op hoge palen.

Ik geloof niet dat ik daarheen wil gaan. Al zou ik graag nog eens reizen. Met een diligence of een trein. Niet te ver, gewoon eens een ander landschap zien.

Daar denk ik aan, als ik over de kam ga en het landschap zie dat er altijd anders uitziet, maar onder de wolken of de mist toch hetzelfde land is als wanneer de zon erop schijnt.

De wind is opgekomen. Ik haast me naar huis. Ik verlang naar de warmte van het fornuis.

En ik wil mijn bril uitproberen bij het lezen en het naaien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s