3.6. Baptiste

Nu mijn vader teruggekeerd was, ging Camille naar haar eigen huis. Ik vroeg of Colombe bij ons kon blijven, maar het mocht niet. Ik zag ertegenop om met mijn moeder alleen in de kamer te zijn.

Ik dacht ook aan mijn broers. Ik was kwaad. Ze waren weggegaan zonder mij op de hoogte te brengen, zonder afscheid te nemen.

Van Luís kon ik het geloven, maar niet van Javi. Luís was een ruziemaker en hij sleurde Javi mee in zijn conflicten met mijn vader en met de boeren waarvoor ze soms werkten.

Javi was veel zachter. Hij had een kinderlijk rond gezicht en misschien voelde ik me daarom meer op mijn gemak bij hem. Luís had het grove gezicht, de diepe lijnen van mijn vader, maar anders dan mijn vader sprak hij luid en snel. Luís zou ik niet missen, maar Javi wel.

Mijn vader bracht de bakkerij weer op dreef en deed na een paar dagen ook de kapperskamer weer open. Hij sprak niet meer over zijn zonen, hij sprak nog minder dan ervoor. Mijn moeder huilde veel. Als er klanten vroegen of we al nieuws hadden, barstte ze in tranen uit. Ik stond naast haar, reikte de broden aan en ontving het geld.

 

Mijn moeder werd abrupt uit haar verdriet gehaald – en ik uit mijn boosheid – toen een paar weken later op een dag iemand de bakkerij binnen kwam lopen en riep dat de man van de naaister een ongeluk had gehad. We liepen erheen, mijn vader kwam mee.

Baptiste, Colombes vader, was van een ladder gevallen op het erf van de grote boerderij buiten het dorp. Zijn buik zat onder het bloed en hij kon zijn armen en zijn benen niet meer bewegen. Ze hadden hem op een draagberrie naar hun huis gebracht. Hij werd op de tafel gelegd. Hij was bleek en hield zijn ogen gesloten. Camille stond bij hem en riep zijn naam. Hij probeerde zijn ogen te openen, maar ze vielen steeds weer toe. Het was een komen en gaan van mensen. Iemand was hulp gaan halen in de priorij. Er kwam een grote pater in een bruine pij binnen, hij droeg een leren tas. Mijn moeder bleef bij Camille. Colombe en ik, en de kleintjes, moesten naar de keuken.

Die avond nam mijn moeder Camilles kinderen mee naar huis. Colombe sliep bij mij in bed, Delphine en Marie mochten samen in het bed van Javi en Luís.

Colombe huilde het hoofdkussen nat. Ik gaf haar zakdoeken en streelde de plakkerige slierten haar uit haar gezicht. Uiteindelijk viel ze in slaap tegen mijn rug. Ik durfde me niet te bewegen uit angst dat ze wakker zou worden en opnieuw zou gaan huilen.

Baptiste leefde nog een paar dagen. Colombe mocht af en toe bij hem, Delphine en Marie bleven bij ons. Als ze terugkwam van een bezoek aan haar vader, was ze stil. Mijn moeder kookte pap met suiker. Mijn vader bakte platte koekjes met rozijnen. Hij praatte met de kleintjes, trok er af en toe eentje op zijn schoot. Ik had hem nog nooit zo gezien. Ooit had ik bij hem op schoot gezeten, maar dat was lang geleden.

Ik had graag nog eens op de schoot van mijn vader gezeten, of op die van mijn moeder, maar ik hoorde inmiddels bij de groten. Wij zorgden voor de jongere kinderen, die niet begrepen wat er aan de hand was, en voor Colombe die dat wel begreep.

Baptiste stierf en werd de volgende dag begraven op het kerkhof buiten het dorp. Ik herinner me nog de stoet. Camille en de kinderen vooraan, wij daarachter. De mensen voor hun huizen, de ontstelde gezichten.

Na de begrafenis gingen de kinderen weer naar huis. Mijn moeder bracht de tijd dat ze in de bakkerij gemist kon worden door bij Camille. En ik mocht mee.

Mama nam een deel van het naaiwerk van Camille over en leerde Colombe en mij monogrammen borduren. We naaiden samen aan de tafel bij Camille tot ze minder huilde en zelf weer een draad in een naald kon steken.

Over mijn broers werd niet meer gesproken.

20190504_120400

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s