3.7. Camille

Hoe zou het met Camille zijn? Zou zij nog in leven zijn?

Colombes moeder, Camille, heeft mij leren naaien. Ik was minder handig dan Colombe, maar ik vond het fijn om bij Camille en Colombe aan tafel te zitten. Het was een donkere notenhouten tafel waarvan de randen afgerond en gepolijst waren en die altijd naar boenwas rook. Camille smeerde de tafel regelmatig in met bijenwas en dan kregen alle kinderen een doekje waarmee we om het hardst boenden. Aan die tafel aten we, maakten we ons huiswerk en leerden we naaien.

Al van toen ik nog heel klein was, mocht ik vaak blijven eten bij Camille. Het eten smaakte er heel anders dan bij ons thuis. Camille maakte fijne soepen, en serveerde altijd groenten bij het vlees. Haar gerechten hadden een zachte botersmaak. Bij ons thuis smaakte alles naar olijfolie en knoflook. Colombe bleef ook wel eens bij ons eten, maar Camille klaagde dan dat we allebei een knoflookadem hadden.

Na het eten bij Camille, werd de tafel onmiddellijk afgeruimd en met een vochtige doek schoongemaakt. Camille begon meteen te werken. Wij mochten bij haar zitten en kregen kleine taakjes. Eerst mochten we lapjes uitrafelen. De draadjes werden als vulling gebruikt voor gewatteerde stoffen, kussens en poppen. Daarna leerden we kruisjes naaien. Toen onze vingers het fijnere werk aankonden leerde ze ons zakdoeken omzomen. En toen we dat onder de knie hadden, mochten we lakens en rokken omzomen. In die tijd leerden we ook lezen en schrijven. We gingen naar het schooltje in de priorij. Vanaf het dorp was het een eind lopen en we gingen er maar af en toe heen. Later kwam er een school in het midden van het dorp en Colombe en ik liepen er, net als alle kinderen, ’s morgens heen. Na het middageten gingen de jongere kinderen terug naar school en bleven wij bij Camille.

Ik weet nog dat we op een dag een paar lakens omzoomden voor de herder. Er waren meer herders in de omstreken. Maar als we over de herder spraken, bedoelden we Michel.

Lakens voor een herder, het was ongewoon. Van herders werd gezegd dat ze op een strozak, op varens of op een gevlochten veldbed sliepen. Maar deze had blijkbaar een bed. En dus ook een huis. Ze zeiden dat hij een eigen kudde schapen had. Ze zeiden dat hij wachtte tot hij met een van ons, met Colombe of mij, kon trouwen. Dat werd in het dorp gezegd en we werden er soms mee geplaagd. Camille zei dat het een fabel was en dat we er niet op in moesten gaan. Ze wilde zelfs niet dat we er nog over spraken. Maar Colombe en ik praatten er wel over.

‘Trouw jij maar met hem,’ zei ze.

‘Ben je gek?’, zei ik, ‘Ik trouw nooit.’

‘Als je niet trouwt, kun je geen kinderen krijgen,’ zei Colombe. Ze hield van haar twee zusjes en haar broertje. Ik was ook op hen gesteld. Ik vond het fijn om samen met Colombe schooltje met hen te spelen.

Op een dag kwam de herder zijn lakens halen. Het waren lakens van sterk lijnwaad. We hadden ze eenvoudig omgezoomd, er hoefde geen geborduurde boord of kant aan. Colombe en ik hadden de herder horen binnenkomen en we wachtten in de keuken. We vroegen ons af wat ze te bespreken hadden.

‘Hij komt om je hand vragen,’ zei ik.

Colombe gaf me een duw.

‘Je bent gek’, zei ze. Het was gek. We waren twaalf of dertien. Maar het liet me niet los. De gedachte aan die herder die een van ons zou komen weghalen, hing als een donkere wolk boven onze huizen.

Camille wilde niet zeggen wat de herder was komen bespreken. Hij kwam betalen, zei ze. En daar moesten we het mee doen.

Mijn moeder wilde ook niets van die geruchten weten. Ik mocht er zeker niet over praten waar mijn vader bij was. Ik zei hem wel dat ik nooit zou trouwen.

‘Goed zo’, zei mijn vader, ‘we zullen je nog hard nodig hebben.’

Mijn moeder schudde het hoofd. Ze dacht dat het wel zou overgaan.

Het is nooit overgegaan.

fullsizeoutput_455

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s