3.14. Dankbaar

Ze is aan de achterkant van het huis, nog bezig met de schapen en de kippen, ze roept naar de hond. Tegen de gevel staat een opgevouwen herdersveldbed en een mand met girolles.

Ik zeg haar naam en ze draait zich om. Ze heeft een blos op haar wangen en haar haar zit los. Ze duwt de strengen uit haar gezicht en kijkt me aan alsof ik een voorbijtrekkende handelaar in wol en naaigaren ben.

‘Waar was je?’ vraag ik. Ik kan mijn teleurstelling moeilijk verbergen.

‘O, ik wou een paar dagen op de kam blijven met de schapen, maar het gaat onweren, het leek me beter om vandaag al naar beneden te komen.’

‘Zijn jullie klaar in de kerk?’ vraagt ze. Het klinkt als: ‘Zijn jullie nu nog niet weg?’

‘Ja, we zijn klaar,’ zeg ik, ‘morgenvroeg verlaten we de priorij.’

‘Ik had gedacht, gehoopt dat we nog wat verder konden praten,’ zeg ik erachteraan.

Ze staat een tijdje na te denken.

‘Wat voor zin heeft het?’ zegt ze dan. ‘Je bent iemand anders nu.’

‘Misschien ben ik minder anders dan je denkt,’ zeg ik.

‘Ik ben moe en vuil,’ zegt ze dan.

‘Mag ik morgen terugkomen?’ vraag ik.

‘Ik dacht dat jullie…’

‘Ik kan morgenavond of een dag later vertrekken.’

‘Goed,’ zegt ze dan, ‘morgenmiddag.’ Ze keert haar rug naar mij, het voelt als een stomp tegen mijn hart.

Ik ga naar mijn paard en leid het naar de weg. Mijn keel lijkt dicht te zwellen. Waarom doet ze nu zo? Gisteravond leek het erop alsof ze het begrepen had. Ik heb haar toch alles verteld?

 

Vandaag voelt Vincent zich gelukkig goed genoeg om op te staan. Zijn bewegingen zijn nog traag als hij zich aankleedt, hij is wat vermagerd en hij is ernstiger dan gewoonlijk. Ik vraag of hij zich zorgen maakt. Hij trekt zijn schouders op. Maar hij stemt ermee in om straks alleen te vertrekken. Na het ontbijt zullen we samen nog naar de kerk gaan kijken en daarna zal hij doorrijden naar ons atelier.

Ik probeer hem gerust te stellen. ‘Er zal niets veranderen,’ zeg ik, maar ik geef toe dat ik Colombe niet zomaar wil achterlaten. Dat ik zeker wil zijn dat ze het begrepen heeft. Dat ik hoop op wat meer toeschietelijkheid, op vriendelijkheid. Dat ik dan met een gerust hart zal kunnen vertrekken.

En dan zeg ik aan Vincent hoe dankbaar ik hem ben omdat hij met mij die nacht vertrokken is. Omdat hij mij die eerste weken en maanden geholpen en beschermd heeft. In al die jaren heb ik hem dat nooit gezegd. Omdat we alleen maar vooruit keken. We wilden niet meer denken aan waar we vandaan kwamen. Zeker ik niet.

Toen ik jaren geleden ziek werd, heeft hij me verzorgd. Ik had dagenlang koorts en hoestte slijm en bloed op. Ik wilde niet dat er een dokter kwam. Hij ging bij een apotheker raad vragen en kocht medicijnen. Hij waakte bij mij tot ik beter werd. Als mijn hemd nat van het zweten was, trok hij het uit en gaf hij me een schoon hemd. Hij waste mijn kleren en mijn lakens, zelfs mijn wikkels. Het was de enige keer dat hij mijn lichaam zag. Hij had het natuurlijk vanaf het begin geweten, maar hij had me meteen als Arturo behandeld.

Voor hem was het een spel geweest en schijnbaar was hij na een tijdje zelfs vergeten dat ik een vrouw was. Alleen die weken dat ik in bed lag en van hem afhankelijk was, werd hij eraan herinnerd en ik ook. We zwegen erover. Het ging voorbij en daarna was alles weer bij het oude. Waren we opnieuw Arturo en Vincent, meester-steenhouwers, experten in roze marmer.

‘Er verandert niets,’ zeg ik weer. En alleen al omdat ik dit zeg, weet ik dat het niet waar is. Hij weet het ook. Er verandert iets, maar ik weet nog niet wat.

‘Misschien,’ zeg ik dan ‘misschien ga ik wat minder werken. Misschien ga ik op reis. Je kunt het zonder mij ook aan. Je hoeft niet alle opdrachten te aanvaarden. Die luxe kunnen we ons permitteren.’

‘Wat ben je van plan?’ vraagt hij.

‘Ik weet het niet,’ zeg ik naar waarheid.

20190621_212959

Een gedachte over “3.14. Dankbaar”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s