Tien vragen

Lieve lezers

Jullie antwoorden op onderstaande vragen kunnen me helpen om zelf een betere kijk te krijgen op het verhaal en om eventueel nog wat bij te sturen als dat nodig zou zijn.

Colombe verschijnt nog dit jaar als E-book en als gedrukt boek. Wie alle vragen beantwoordt, maakt kans op een gedrukt exemplaar.

De antwoorden kun je hier posten of anders naar mijn e-mailadres sturen.

Hartelijk dank!

Christine

  1. Vond je het verhaal geloofwaardig?
  2. Kon je het verhaal de hele tijd volgen?
  3. Wat deed je als je de draad kwijt was?
    1. De vorige afleveringen herlezen
    2. De synopsis lezen
    3. De lijst van personages doornemen
    4. Gewoon verder lezen
    5. Iets anders
  4. Merkte je een verschil in de manier van vertellen bij de drie vertellers?
  5. Sommige gebeurtenissen worden meerdere keren verteld (door Michel, door Colombe en/of Amparo). Vond je dat storend?
  6. Wat vond je van de stijl (bedoeld als eenvoudige spreektaal)?
  7. Waren er afleveringen die je zwak of teleurstellend vond?
  8. Wat vond je van het tempo van het verhaal?
  9. Vind je de blovelformule geschikt voor dit soort roman?
  10. Heb je nog bedenkingen, opmerkingen suggesties?

13 gedachten over “Tien vragen”

  1. Dag Christine,

    Hier een kort antwoord op je vragen.

    1. Ja.

    2. Ja.

    3. /

    4. nee.

    5. nee.

    6. heel toegankelijk.

    7. nee.

    8. prima.

    9. nee.

    10. een roman in afleveringen vind ik niet tof. Ik heb me vaak geërgerd. Ik wilde graag doorlezen.

    Lieve groeten,

    Hilde.

    Like

    1. Dag Hilde
      Dank je wel voor de antwoorden en vooral, dank je wel om ondanks de ergernis te blijven volgen. Die ergernis kan ik heel goed begrijpen, ik heb mij dikwijls afgevraagd of ik geen frustratie zou creëren toen ik een stukje postte.
      Ik ben het er mee eens dat een ‘klassieke’ roman minder geschikt is voor een blovel. Toch ben ik blij dat ik het gedaan heb. Het was een interessant experiment.
      Liefs,
      Christine

      Like

  2. Hallo,
    Hier een antwoord op uw vragen :
    1) Het verhaal is heel geloofwaardig, ik werd er echt in meegezogen.
    2) Ja, zeker volgbaar.
    3) Ik ben maar 1x de draad kwijt geweest en ben dan gewoon gaan herlezen. De lijst met personages heb ik gelezen uit interesse.
    4) Niet echt, was dat de bedoeling ?
    5) Nee absoluut niet storend, vond het zelfs interessant en leuk om vanuit de verschillende personages het verhaal ‘zien’.
    6) Prima, goed leesbaar.
    7) Nee
    8) Over het algemeen goed, op het einde vond ik het jammer dat het vlugger ging. Kan ook zijn dat ik het jammer vond dat het bijna gedaan was 🙂
    9) Ja hoor.
    10) Proficiat met deze roman ! Wondermooi verhaal met verrassende wendingen en goed geschreven. Iedere dag keek ik er naar uit om het verhaal verder te lezen. Je schrijft zodat je het gevoel hebt dat je er zelf bij bent. Veel succes verder !
    PS : de blovel Chris is eveneens zeer goed.

    Like

    1. Dag Nancy
      Dank je wel voor je bijdrage. Bij vraag 4: Het was de bedoeling om de verteltoon wat op het personage af te stemmen. Sommige lezers hebben dat gemerkt, anderen niet. Bij vraag 8: Het gaat inderdaad sneller op het einde. Ik vroeg me al af of het niet te snel ging. Maar eens Colombe en Amparo/Arturo elkaar gevonden hadden wou ik niet te veel omwegen meer maken. Toch iets om in het oog te houden bij een volgend verhaal. Bij vraag 10: bloos bloos en dank je wel!
      Chris! staat trouwens al te popelen om opnieuw aan het woord te mogen komen. Vanaf 7 (of ten laatste 8 juli) is ze er weer.
      Lieve groeten,

      Christine

      Like

  3. 1.Vond je het verhaal geloofwaardig? >>> Zeer zeker. Je voelt je ahw in een andere tijd. Kledij, eten, gewoontes,… tof en interessant.
    2.Kon je het verhaal de hele tijd volgen? >>> Af en toe wel even moeten nadenken omdat er sprongske vooruit achteruit opzij was. Maar dat maakt het boeiend. Is ook eigen aan het versnipperd lezen.
    3.Wat deed je als je de draad kwijt was? 1.De vorige afleveringen herlezen. >>> Eén keer maar terug gepiept.
    2.De synopsis lezen. >>> Idem Een keer.
    3.De lijst van personages doornemen >>> Idem
    4.Gewoon verder lezen >>> doorgaans wel
    5.Iets anders
    4.Merkte je een verschil in de manier van vertellen bij de drie vertellers? >>> Nu je het zegt. Ja er is verschil.
    5.Sommige gebeurtenissen worden meerdere keren verteld (door Michel, door Colombe en/of Amparo). Vond je dat storend? >>> Nee. Integendeel.
    6.Wat vond je van de stijl (bedoeld als eenvoudige spreektaal)? >>> Passend
    7.Waren er afleveringen die je zwak of teleurstellend vond? >>> Nee. Soms te kort.
    8.Wat vond je van het tempo van het verhaal? >>> Goed denk ik. Beetje moeilijk te zeggen door de afleveringenformule. Maar in feite verschilt dat niet zo veel van hoe ik door het jaar een boek lees: in stukjes.
    9.Vind je de blovelformule geschikt voor dit soort roman? >>> Ja. Tof. Elke dag blij dat er ‘Colombe’ in mijn brievenbus zat.
    10.Heb je nog bedenkingen, opmerkingen suggesties >>> Heel erg ‘Christine’ en je voelt de sfeer van je omgeving erg goed in de roman. Dank je wel. Het was heel fijn en smaakt naar meer!!!

    Like

    1. Lieve Gerd, dank je wel! Wat me vooral blij maakt is dat je het een tweede keer helemaal gelezen hebt en het nog steeds goed vindt. Dat geeft vertrouwen.
      Bij vraag 9: Fijn dat ik je elke dag blij mocht maken 🙂
      Bij vraag 10: Fijn dat je mijn stempel merkt.
      Liefs,

      Christine

      Like

  4. 1. Ja, absoluut, ik vraag me zelfs af of je research naar bepaalde dingen gedaan hebt. Het voelde heel waarheidsgetrouw aan en passend binnen de tijdsgeest.
    2. Het grote verhaal kon ik zeker volgen. Af en toe vroeg ik me af wie een bepaald nevenpersonage nu weer was (Marie bijvoorbeeld of Augustin), maar het stoorde me niet.
    3. Ik ben eens gaan kijken naar de lijst van personages, maar eigenlijk heb ik altijd vlot door gelezen.
    4. Een beetje, Amparo leek wat kordater bijvoorbeeld en Michel leek melancholisch, maar grote verschillen waren er voor mij niet, wat niet wil zeggen dat ik niet duidelijk doorhad dat we in het hoofd van iemand anders zaten.
    5. Neen, het is net interessant om meerdere standpunten te leren kennen
    6. Prima, het kwam authentiek over.
    7. Niet dat ik me kan herinneren :-).
    8. Prima
    9. Eigenlijk wel. Ik merkte dat het een roman was, want het was veel gedetailleerder en rijker dan een gewone blovel, maar dit format vond ik zeker geschikt om het verhaal te leren kennen. Ik keek altijd weer uit naar het vervolg.
    10. Ik heb tegen mijn man gezegd dat hij het ook moet lezen, dus dat zegt genoeg :-).

    Like

    1. Lieve Samaja
      Eerst en vooral, dank je wel voor het dagelijks lezen & liken. Hoewel ik aan de statistieken kon zien dat er druk gelezen werd, was het toch fijn om elke dag van jou en Marleen een seintje te krijgen. Dat voelde alsof jullie stonden te wuiven aan de overkant en dat ontlokte me toch elke dag een glimlach 🙂
      Bij vraag 1: Ja, ik heb wat huiswerk gedaan. Ik ben in het algemeen al gefascineerd door de negentiende eeuw en ik heb hier in de streek wat opgezocht over kleding, eetgewoonten, huisinrichting enz.
      Bij vraag 9: Ik merk dat de meningen verschillen. Ik twijfelde zelf een beetje of deze formule ook voor een roman geschikt was, maar ik lees nu dat sommigen dit prima vinden. Waarschijnlijk vindt elke blovelstijl wel een publiek. Charlotte en Chris! vinden mogelijk andere lezers dan een gedetailleerde roman. Ik fantaseer erover om in de (wat verdere) toekomst bij wijze van experiment nog eens een roman te blovelen, maar hem dan ter plekke te schrijven, en liefst in de derde persoon. We zien wel.
      Maar eerst krijgt jouw Charlotte (https://charlotteblovel.wordpress.com) binnenkort weer het gezelschap van Chris!
      Lieve groeten, collega 🙂

      Christine

      Liked by 1 persoon

  5. Wat je vragen betreft: om een gefundeerd antwoord te kunnen geven zou ik alles nog een een tweede keer moeten lezen, wat ik dus nog niet heb gedaan. Maar hier toch al een paar bedenkingen:
    – het verschil in stijl bij de drie vertellers is er wel, maar is niet groot. Ik vond dat niet erg, we wisten wel wie er aan het woord was.
    – ik vond het dit keer niet zo aangenaam dat alles in afleveringen kwam. Heb ook lang gewacht met lezen zodat ik in één keer door kon gaan. Als boek zal ik het liever lezen.
    – het verhaal zit goed in elkaar en is mooi geschreven. Waar ik het wat moeilijk mee had: wanneer Colombe en Amparo weer bij elkaar komen, spreekt Colombo al snel over ‘hij’ – ze past zich daar heel vlug aan. Ik dacht dat Colombe van Amparo hield als vrouw en vroeg me af of iemand in gedachten zo snel kan overschakelen. Amparo deed zich voor als man, was dat om maatschappelijke redenen of ook omdat ze zich zo voelde? (goed hoor, die verbinding van een hedendaags onderwerp met de negentiende eeuw)
    – je merkt dat je research hebt gedaan en de streek kent, wat het verhaal extra aantrekkelijk maakt. Groet en proficiat met het resultaat!

    Like

    1. Dag Ingrid
      Dank je wel voor het meelezen en dank je wel voor je commentaar.
      Ik merk dat er twee groepen zijn: de lezers die het verhaal graag als blovel lazen en de lezers die het verhaal liever als boek zouden lezen. Je bent dus niet alleen 🙂
      De verbinding met de actualiteit is niet helemaal toevallig, ik voelde die groeiende aandacht voor genderidentiteit al een tijdje aankomen. En die ontwikkelingen boeien me mateloos. Je kreeg de indruk dat Colombe al snel over ‘hij’ praatte. Daarover heb ik wel degelijk nagedacht. In het laatste deel is Colombe aan het woord, maar we zijn intussen bijna dertig jaar verder. Zij kijkt als oude vrouw terug op hun weerzien en de eerste tijd daarna. Ik denk dat ze na al die tijd wel gewend was om Arturo overdag ‘hij’ te noemen. Maar misschien had ik aan die overgang wel wat meer aandacht mogen besteden. En misschien moet ik in dat laatste deel nog wat meer benadrukken dat Colombe een oude vrouw is.
      Ik houd jouw opmerking in gedachten als ik aan de definitieve versie werk.
      Amparo’s keuze om als man te reizen was in de eerste plaats om zich te vermommen. Ze wilde letterlijk verdwijnen en ze wilde niet herkend worden. Maar algauw merkte ze dat ze zich goed voelde in die nieuwe rol. Het was dus geen bewuste maar wel een onbewuste keuze. Ook dat zal ik nog eens nakijken.
      Hartelijk dank voor je bijdrage!
      Christine

      Like

  6. 1. Vond je het verhaal geloofwaardig?
    Absoluut! Net zoals Rimpelingen vond ik wel dat Colombe zich heel snel (misschien sneller dan echt realistisch is) aan de “hij” aanpaste, maar tegelijk vond ik dat net heel mooi, hoe vanzelfsprekend dat ging, hoe weinig relevant dat was eens ze voorbij ging aan de eerste bedenkingen en het terug willen naar hoe het was (die scène met die rok!). Bepaalde scènes, bijvoorbeeld die met de schapen, gaven mij echt het gevoel dat je er ervaring mee hebt (zelf iemand zijnde die opgegroeid is met twee à drie schapen in de tuin en bijhorende leuke en moeilijke momenten met lammetjes, zoals hoe moeilijk het is om een lammetje nog te doen drinken als de moeder dat niet wilt, hoe rammen meer geld opbrengen, maar je soms net een ooi wilt om mee te fokken…). Bij andere scènes was dat minder het geval – het steenkappen had bijvoorbeeld gedetailleerd gekund: je gaat er in – ik ben even terug gaan kijken – Broers op in en omschrijft het mooi, maar “kappen en beitelen” is natuurlijk een heel algemene omschrijving voor de technieken die je daarbij toepast. Maar ik besef ook dat dat gedetailleerdere 1) misschien niet echt nodig is, 2) voor sommige mensen misschien net te gedetailleerd zou zijn, 3) het mij daar specifiek opvalt, omdat dat iets is waar ik zelf meer kennis van heb door mijn achtergrond :-), 4) het mij bij andere dingen, net omdat ik er daar geen kennis van heb, waarschijnlijk totaal niet opvalt. Dus zeker geen commentaar dat het gedetailleerder zou moeten, eerder dat het verschil in achtergrondkennis soms wat verschilt, maar dat lijkt mij ook logisch. Maar bon, nu ben ik wel heel in het detail aan het gaan 🙂

    2. Kon je het verhaal de hele tijd volgen?
    Ja, geen probleem.

    3. Wat deed je als je de draad kwijt was?
    /

    4. Merkte je een verschil in de manier van vertellen bij de drie vertellers?
    Niet heel opvallend, maar wel voldoende om de drie van elkaar te onderscheiden. Colombe rustiger en eloquenter, Amparo iets meer kortaf, Michel melancholischer.

    5. Sommige gebeurtenissen worden meerdere keren verteld (door Michel, door Colombe en/of Amparo). Vond je dat storend?
    Neen, dat gaf net een goed inzicht in hoe bepaalde gebeurtenissen een heel andere invloed op verschillende mensen kunnen hebben.

    6. Wat vond je van de stijl (bedoeld als eenvoudige spreektaal)?
    Aangenaam.

    7. Waren er afleveringen die je zwak of teleurstellend vond?
    Niet dat ik mij kan herinneren, dus zeker geen opvallende zwakkere momenten 🙂

    8. Wat vond je van het tempo van het verhaal?
    Goed. Op het einde ging het wat sneller, wat puur voor het verhaal logisch was, maar ik toch even jammer vond, omdat het zo sneller gedaan was, dan ik gehoopt had 😉

    9. Vind je de blovelformule geschikt voor dit soort roman?
    Ja, ik vond het eigenlijk wel heel goed werken. Ik keek er elke dag naar uit om een berichtje te vinden (al las ik niet altijd elke dag, soms las ik na een paar dagen een paar berichten in één keer). Je weet dat ik ook een stuk herlezen heb en toen was het ook wel fijn om te kunnen doorlezen. Maar ik vind het zeker wel kunnen.

    10. Heb je nog bedenkingen, opmerkingen suggesties?
    Doe zo verder 😉 Neen, serieus: ik ben echt onder de indruk van dit verhaal. Moest ik het in een boekhandel gekocht hebben, ik zou zeker geen spijt gehad hebben er geld aan te hebben besteed 🙂 Zeer benieuwd naar meer van jou!

    Like

    1. Dag Haaike
      Dat heb je goed gezien! Ik weet inderdaad iets meer van schapen dan van steenhouwen. Ik heb hier in het dorp gedurende drie jaar tijdens de lammertijd (april-juni) geholpen op de boerderij. Dat was een heel fijne ervaring, maar ik ben ermee gestopt omdat ik me teveel hechtte aan de lammetjes die ik flesjes moest geven en er niet meer tegen kon dat ze uiteindelijk moesten ‘vertrekken’.

      Van steenhouwen weet ik eigenlijk heel weinig. Ik ben een paar kerken en kloosters in de buurt gaan bezoeken en ik had gehoopt om een steenhouwer die (roze) marmer bewerkt te vinden, maar misschien heb ik mijn zoektocht te snel opgegeven. Ik neem me nu voor om dat opnieuw op te nemen en wat verder te zoeken. Mocht jij technische informatie hebben waarvan je denkt dat die toegankelijk is voor mij, met wat terminologie, dan mag je die altijd doorgeven. Mogelijk vul ik de definitieve versie nog wat aan.

      En ook een dikke merci aan jou voor het lezen en herlezen en je bemoedigende commentaar. Dat geeft me erg zin om verder te doen. Ik merk dat ik al loop te denken aan een nieuw project. Maar eerst komt Chris! nog een keer terug.

      Tot gauw!
      Christine

      Like

      1. Oh, zo fijn dat je meegeholpen hebt op een boerderij! En dat hechten, dat snap ik helemaal. Ik vond het ook altijd heel moeilijk als een lammetje dat we de fles moesten geven, moest vertrekken (als het een ooi was, hielden we het meestal, omdat we dan meteen een tamme moeder hadden, maar een ram, tja, die konden we gewoon niet houden om inteelt te vermijden).

        Ik zal eens kijken voor informatie over steenhouwen; ik heb ooit twee cursussen steenkappen gevolgd, al bewerkte ik toen geen roze marmer, maar Maaskalksteen en blauwe hardsteen. Ik heb er een papieren cursus van, die ik eens ga zoeken en als ik hem niet vind, schrijf ik zelf wel wat ik mij nog herinner 🙂

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s